Σοβαρά προβλήματα και παρατυπίες στο σύστημα πιστοποίησης στην Ορθολογική Χρήση Γεωργικών Φαρμάκων μέσω των ιδιωτικών ΚΕΚ.

Σοβαρά σημάδια δυσλειτουργίας (για να μην πούμε διάλυσης) παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα το σύστημα των εξετάσεων που διενεργούνται για τη χορήγηση του Πιστοποιητικού Ορθολογικής Χρήσης Γεωργικών Φαρμάκων. Τα κρούσματα των παρατυπιών εκ μέρους των ΚΕΚ που διενεργούν τις εξετάσεις διαδέχονται το ένα το άλλο και αντίστοιχες είναι και οι «καμπάνες» που πέφτουν από το ΥΠΑΑΤ, με προσωρινή αφαίρεση της άδειας κάποιων ΚΕΚ, ανάκληση πιστοποιητικών κλπ.

Το σύστημα ήταν εξαρχής προβληματικό, όπως κατ’ επανάληψη έχουμε επισημάνει, αφού το Υπουργείο έσπευσε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση να στήσει όλο το μηχανισμό πιστοποίησης, με αποτέλεσμα όλες οι κινήσεις να γίνουν βιαστικά και υπό την πίεση του χρόνου.

Ως γνωστόν η Ελλάδα, προκειμένου να συμμορφωθεί με την Οδηγία 2009/128/ΕΚ έπρεπε να οργανώσει ένα σύστημα πιστοποίησης γνώσεων στην Ορθολογική Χρήση Γεωργικών Φαρμάκων και από τις 26-11-2015 όλοι οι επαγγελματίες χρήστες Γεωργικών Φαρμάκων έπρεπε υποχρεωτικά να διαθέτουν αυτό το πιστοποιητικό. Πράγματι ο Ν. 4036/2012 όριζε ότι μέχρι τις 26-11-2013 το σχετικό σύστημα θα είναι έτοιμο να λειτουργήσει (δηλαδή 2 χρόνια πριν από την υποχρεωτική εφαρμογή του πιστοποιητικού).  Το καλοκαίρι του 2013 υπογράφτηκε η ΚΥΑ 8197/90290/22-7-2013 (ΦΕΚ 1883/Β/2013) η οποία καθόριζε πώς ακριβώς θα στηθεί το σύστημα πιστοποίησης, όμως η σχετική ηλεκτρονική εφαρμογή του ΥΠΑΑΤ άργησε πάρα πολύ να μπει σε λειτουργία με αποτέλεσμα οι πρώτες εξετάσεις να γίνουν τον Απρίλιο του 2015! 

 Με την ΚΥΑ οριζόταν ότι η κατάρτιση και πιστοποίηση στην Ο.Χ.Γ.Φ. θα μπορούσε να παρέχεται τόσο από ιδιωτικούς (ΚΕΚ) όσο και από δημόσιους φορείς, όμως εξαρχής οι φορείς που έσπευσαν να πιστοποιηθούν ήταν τα ιδιωτικά ΚΕΚ, ενώ οι δημόσιοι φορείς άργησαν να μπουν στο «παιχνίδι». Τον Ιούνιο έγιναν κάποιες εξετάσεις και δόθηκαν πιστοποιητικά από το Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών (ΙΓΕ) στην Αθήνα και αρχές Ιουλίου έγιναν εξετάσεις στο ΤΕΙ Ηπείρου στην Άρτα. Πάντως το σύστημα δημόσιων δομών είναι ακόμα ελλιπέστατο, με αποτέλεσμα η εξυπηρέτηση των αγροτών να γίνεται αποκλειστικά σχεδόν από τα ιδιωτικά ΚΕΚ. 

Και εδώ αρχίζουν τα παρατράγουδα. Αναφέρουμε ενδεικτικά κάποια περιστατικά των τελευταίων μηνών, μαζί με κάποιες δικές μας επισημάνσεις, που δείχνουν πως το σύστημα «πάσχει» σοβαρά:

-Κατ’ αρχήν το ίδιο το ΥΠΑΑΤ φρόντισε να ευτελίσει και να υποβαθμίσει από μόνο του τη διαδικασία. Ενώ αρχικά οι ερωτήσεις στις οποίες εξετάζονταν οι υποψήφιοι ήταν 50 και η βάση 35, το ΥΠΑΑΤ τροποποίησε τον Κανονισμό Εξετάσεων, μείωσε τις ερωτήσεις στις 40 και τη βάση στο 
 -Υπήρξαν καταγγελίες ότι πολλά ΚΕΚ χρέωναν αυθαίρετα με κάποια ποσά τους υποψήφιους πέραν του νόμιμου παραβόλου των 25 €. 
-Σε ελέγχους που έκαναν οι αρμόδιοι υπάλληλοι των Δ.Α.Ο.Κ. εμφανίζονταν υποψήφιοι που δεν είχαν προσέλθει στις εξετάσεις να έχουν «περάσει». 
-Στα τμήματα στα οποία γινόταν έλεγχος εμφανιζόταν, ως δια μαγείας, πολύ μικρότερος αριθμός εξεταζομένων (μέχρι και κανένας!) από όσους είχαν δηλωθεί. 
-Σε αιφνιδιαστικό έλεγχο που έγινε σε ΚΕΚ βρέθηκε να μην υπάρχει κανένας εξεταζόμενος στην αίθουσα και ο επιτηρητής να συμπληρώνει μόνος του τα ερωτηματολόγια. 
-Άτομο που είχε δηλωθεί σαν επιτηρητής ήταν συγχρόνως και εξεταζόμενος σε κάποιο τμήμα εξέτασης (!) 
-Σε αίθουσα εξετάσεων, εκτός του επιτηρητή και των εξεταζόμενων υπήρχαν και άλλα άτομα (ως «βοηθοί επιτηρητές», πράγμα που απαγορεύεται) τα οποία «βοηθούσαν» τους εξεταζόμενους. 
-Σε ΚΕΚ στο οποίο οι εξετάσεις διεξάγονταν με Tablet εξεταζόμενος είπε στο ελεγκτικό κλιμάκιο ότι «ήρθε να πάρει το χαρτί, και πρώτη φορά βλέπει Tablet» 
-Ενώ γινόταν έλεγχος σε τμήμα εξέτασης και πριν το τέλος των εξετάσεων, ο επιτηρητής βγήκε από την αίθουσα και ενημέρωσε τους εξεταζόμενους του επόμενου τμήματος ότι «ήρθε έλεγχος και όσοι θέλουν να αποχωρήσουν». 
-Τρίτο άτομο, που δεν ήταν δηλωμένος ως επιτηρητής, εμφανίστηκε σε  αίθουσα εξέτασης ως «υπεύθυνος» και ζήτησε εξηγήσεις από τους ελεγκτές. Όταν του ζητήθηκε να αποχωρήσει, αρνήθηκε, τους επιτέθηκε φραστικά και τους απείλησε. 
-Εξεταζόμενος ο οποίος προσήλθε καθυστερημένος στο χώρο εξετάσεων είπε απευθυνόμενος προς το ελεγκτικό κλιμάκιο «γιατί με φωνάξατε εδώ, εγώ σήμερα δεν βλέπω καλά, δεν έχω ούτε τα γυαλιά μου».

 Μπορεί    κάποια από τα παραπάνω να φαίνονται γραφικά, έως και ευτράπελα, αλλά είναι ενδεικτικά για το τεράστιο έλλειμμα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο σύστημα κατάρτισης και πιστοποίησης. Είναι θετικό πάντως το γεγονός, όπως είχαμε γράψει και σε παλιότερο άρθρο, ότι το ΥΠΑΑΤ σχεδιάζει τη ριζική αναμόρφωση του συστήματος, με ενεργότερη και ουσιαστικότερη εμπλοκή των Διευθύνσεων Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής στην όλη διαδικασία. 

Διαβάστε περισσότερα...

Πιστοποίηση ελαιολάδων ΠΟΠ/ΠΓΕ- Μέρος 2ο: Το ελαιόλαδο ΠΓΕ "ΠΡΕΒΕΖΑ" και οι ποιοτικές του προδιαγραφές.

Σε πρόσφατο άρθρο μας (αναδημοσίευση από αντίστοιχο άρθρο του περιοδικού "ΔΗΜΗΤΡΑ") είχαμε αναφερθεί στην κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη χώρα μας σε ό,τι αφορά τα ΠΟΠ-ΠΓΕ Ελαιόλαδα, καθώς και τη διαδικασία που απαιτείται για την έγκριση ενός ελαιολάδου ως προϊόν ΠΟΠ ή ΠΓΕ. Στό σημερινό άρθρο θα δούμε τα σχετικά με το ελαιόλαδο ΠΓΕ "ΠΡΕΒΕΖΑ", το οποίο έχει κατοχυρωθεί επισήμως με Υπουργική Απόφαση από το 1993! Εδώ μπορείτε να δείτε και το σχετικό ΦΕΚ. 
 Με τον όρο ΠΓΕ (Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης) εννοούμε ένα προϊόν:
 α) το οποίο κατάγεται από συγκεκριμένο τόπο, περιοχή ή χώρα 
 β) του οποίου ένα συγκεκριμένο ποιοτικό χαρακτηριστικό, η φήμη ή άλλο χαρακτηριστικό μπορεί να αποδοθεί κυρίως στη γεωγραφική του προέλευση, και 
 γ) του οποίου ένα τουλάχιστον από τα στάδια της παραγωγής εκτελείται εντός της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής. 
  Όλα αυτά καθιστούν το συγκεκριμένο προϊόν μοναδικό ως προς τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά και από τη στιγμή που θα γίνει η καταχώρισή του στην επίσημη εφημερίδα της Ε.Ε. κανένας άλλος εκτός της συγκεκριμένης περιοχής δεν μπορεί να παράγει και να διαθέτει στην αγορά το προϊόν αυτό με το συγκεκριμένο όνομα. 
 Η διαδικασία με την οποία καταχωρείται ένα προϊόν στον κατάλογο προϊόντων ΠΟΠ-ΠΓΕ είναι περιληπτικά η εξής: 
 1. Ο ενδιαφερόμενος (συνήθως κάποια Ομάδα Παραγωγών, Συνεταιρισμός ή Επιχείρηση) καταθέτει Αίτημα Αναγνώρισης προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στο οποίο εξηγεί λεπτομερώς την ιδιαιτερότητα του προϊόντος και τον τρόπο παραγωγής του. 
 2. Ο φάκελος διαβιβάζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία τον αξιολογεί. 
 3. Σε περίπτωση θετικής αξιολόγησης δημοσιεύεται σε ΦΕΚ αλλά και στην επίσημη εφημερίδα της Ε.Ε. η καταχώριση του προϊόντος και οι προδιαγραφές του και το προϊόν εγγράφεται στον σχετικό κοινοτικό κατάλογο. 
 4. Από τη στιγμή που το προϊόν έχει καταχωρηθεί ο AGROCERT καλεί τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις που εμπλέκονται στην παραγωγή, συσκευασία και διακίνηση του προϊόντος να υποβάλλουν αίτηση πιστοποίησης, και τις εγγράφει στο σχετικό Μητρώο που τηρεί. 
 5. Οι πιστοποιημένες επιχειρήσεις ξεκινούν την παραγωγή, συσκευασία και διάθεση στην αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος, και χρησιμοποιούν τα αναγνωρισμένα σήματα και λογότυπα του AGROCERT. 
 6. Είναι αυτονόητο ότι στην πορεία μπορούν και άλλες επιχειρήσεις, εκτός των αρχικώς εγκριθέντων, να πιστοποιηθούν και να παράξουν το προϊόν, εφόσον τηρούν τις σχετικές προδιαγραφές. 
 
 Το αίτημα για την καταχώριση του ελαιολάδου ΠΓΕ «ΠΡΕΒΕΖΑ» υποβλήθηκε το 1993 από την Ε.Α.Σ. Πρέβεζας η οποία την εποχή εκείνη ήταν ο μεγαλύτερος και ο σημαντικότερος φορέας συγκέντρωσης και εμπορίας ελαιολάδου στην περιοχή. Το προϊόν και οι προδιαγραφές όπως καταχωρήθηκαν στο σχετικό ΦΕΚ, περιγράφονται ως εξής: 
   Προδιαγραφές του ελαιολάδου ΠΓΕ «ΠΡΕΒΕΖΑ» 
 1. Ή ένδειξη «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή παρθένου ελαιολάδου που παράγεται από την ποικιλία ελιάς Λιανολιά Κερκύρας στα διοικητικά όρια των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων: Καμαρίνας, Κρυοπηγής, Ριζών, Λυγιάς-Βράχου, Χειμαδιού, Μιχαλιτσίου, Νικόπολης, Φλαμπούρων, Ωρωπού, Λούρου, Μύτικα, Λούτσας, Μυρσίνης, Νέας Σινώπης, Νέας Σαμψούντας, Καναλίου, Καστροσυκιάς, Αρχαγγέλλου και Μεγαδέντρου. 
 2. Η μεταποίηση του ελαιοκάρπου σε ελαιόλαδο γίνεται σε ελαιοτριβεία των ανωτέρω αναφερόμενων διαμερισμάτων. 
 3. Ο ελαιόκαρπος για παραγωγή παρθένου ελαιολάδου «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. πρέπει να πληροί τις εξής προϋποθέσεις: 
 α. Προέρχεται από ελαιώνες στους οποίους η καταπολέμηση του δάκου γίνεται με δολωματικούς ψεκασμούς από το έδαφος, με βιολογικές μεθόδους ή χωρίς καμία καταπολέμηση 
 β. Η συλλογή του ελαιοκάρπου γίνεται με μάδημα (με τη χρήση κτενών). 
 γ. Η μεταφορά του ελαιοκάρπου στα ελαιοτριβεία γίνεται με πλαστικά τελάρα διάτρητα ή σάκους από φυτικά υλικά χωρητικότητας 30-50 κιλών. 
 δ. Ο ελαιόκαρπος για επεξεργασία δεν περιέχει ξένες ύλες, δεν πρέπει να έχει δακοπροσβολές σε ποσοστό μεγαλύτερο του 5% και δεν πρέπει να περιέχει αλλοιωμένους καρπούς (σπασμένες ελιές, σάπιες κλπ.) σε ποσοστό μεγαλύτερο του 5% 
ε. Η επεξεργασία του ελαιοκάρπου στα ελαιοτριβεία γίνεται εντός τριών (3) ημερών κατ’ ανώτατο όριο από τη συλλογή του. 
στ. Η επεξεργασία του ελαιοκάρπου γίνεται σε κλασικά ή φυγοκεντρικά ελαιοτριβεία που διασφαλίζουν θερμοκρασίες μικρότερες από 30οC της ελαιόπαστας κατά τη μάλαξη καθώς και σε όλες τις άλλες φάσεις επεξεργασίας. 
 4. Δεν δικαιούται της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. παρθένα ελαιόλαδα που προέρχονται από ανάμιξη με ελαιόλαδα κατωτέρων κατηγοριών. 
 5. Το παρθένο ελαιόλαδο «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. έχει κιτρινοπράσινο χρώμα και φρουτώδη γεύση και άρωμα. 

  Οι εμπορικές «περιπέτειες» του ελαιολάδου «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. 
 Όπως αναφέραμε και παραπάνω, μετά την καταχώρηση ενός προϊόντος πρέπει να ακολουθήσει η πιστοποίηση των επιχειρήσεων εκείνων που θα το παράξουν και συσκευάσουν, στην περίπτωσή μας δηλαδή ελαιοτριβεία και συσκευαστήρια ελαιολάδου. Τα ελαιοτριβεία με την σειρά τους για να πιστοποιηθούν πρέπει να εξασφαλίσουν συνεργασία με συγκεκριμένους παραγωγούς οι οποίοι δεσμεύονται να τηρήσουν τα σχετικά με τις ορθές πρακτικές καλλιέργειας, συλλογής και μεταφοράς, όπως περιγράφονται στο ΦΕΚ. Όλη αυτή η «αλυσίδα» ποτέ δεν λειτούργησε ολοκληρωμένα στην περίπτωση του ελαιολάδου «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. με αποτέλεσμα να μην βγει ποτέ στην αγορά τελικό προϊόν. 
 Το 2010 κάτι άρχισε να «κινείται» στην όλη υπόθεση, αφού πιστοποιήθηκαν 5 ελαιοτριβεία του Νομού για την παραγωγή ελαιολάδου ΠΓΕ «ΠΡΕΒΕΖΑ». Και πάλι όμως η προσπάθεια έμεινε στη μέση, αφού δεν υπήρχε πιστοποιημένο συσκευαστήριο. Το 2013 τα 4 από τα 5 ελαιοτριβεία έχασαν την πιστοποίησή τους αφού δεν ανανέωσαν τη σχετική διαδικασία και μόνο ένα (1) ανανέωσε την πιστοποίηση για άλλα τρία (3) χρόνια, μέχρι το 2016. Στο τέλος του 2015 το ΥΠΑΑΤ ενημέρωσε τη ΔΑΟΚ Πρέβεζας και την …ανύπαρκτη πλέον Ε.Α.Σ. ότι η ονομασία «ΠΡΕΒΕΖΑ» Π.Γ.Ε. κινδυνεύει να χαθεί, αφού επί τόσα χρόνια από την καταχώρισή της δεν έχει βγει τελικό προϊόν στην αγορά. Στις αρχές του 2016 υποβλήθηκε αίτηση προς τον AGROCERT για την πιστοποίηση επιχείρησης συσκευασίας-τυποποίησης ελαιολάδου. Μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η αίτηση είναι σε εκκρεμότητα και φυσικά ελαιόλαδο Π.Γ.Ε. «ΠΡΕΒΕΖΑ» δεν έχει κυκλοφορήσει στην αγορά, με τον κίνδυνο της απώλειας του σήματος να είναι πάντα υπαρκτός. 
 Θετικό πάντως είναι το γεγονός ότι τελευταία εκδηλώθηκε ενδιαφέρον και από δεύτερο ελαιοτριβείο του Νομού να μπει στη διαδικασία της πιστοποίησης και συγχρόνως να επεκτείνει τη δραστηριότητά του και στον τομέα της συσκευασίας, μία διαδικασία πάντως που θα πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να υλοποιηθεί.

Διαβάστε περισσότερα...

Το σταυρόλεξο του ΟΣΔΕ.

 Σήμερα, μια που είναι Τσικνοπέμπτη, ας δημοσιεύσουμε κάτι γραμμένο σε ανάλαφρο ύφος (χρήσιμο ωστόσο) που έχει να κάνει με το πολύπαθο ΟΣΔΕ (όπως λεγόταν παλιά) ή Ενιαία Ενίσχυση, όπως είναι πιο γνωστό σήμερα. Το οποίο υποτίθεται ότι φέτος θα "άνοιγε" μες στο Φεβρουάριο, αλλά έχει καταντήσει τελικά κι αυτό σαν τις... φορολογικές δηλώσεις. Το άρθρο είναι από τον πολύ καλό γεωπονικό ιστότοπο www.e-geoponoi.gr, απ΄όπου το "αλιεύσαμε".: 
 
Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης & Ελέγχου (Ενισχύσεων Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων) ονομάσθηκε κάποτε και κατάντησε το σημαντικότερο εργαλείο δουλειάς των αγροτών, μεταφέροντας το «παιχνίδι» από το χωράφι και τον στάβλο στο κομπιούτερ. 
 Αλλά εκεί, στο κομπιούτερ, ακόμα και οι πιο έμπειροι και πετυχημένοι και καινοτόμοι αγρότες είναι σε «ξένο γήπεδο» και κερδίζουν οι κατέχοντες την έδρα. 
 Δεν κατάλαβα τι κερδίζουν οι γραφειοκράτες, αλλά πάντως το περιβάλλον είναι «ανθυγιεινό» για τους πραγματικούς αγρότες. Το λεγόμενο ΟΣΔΕ φαίνεται έγινε για να βάλει στο απυρόβλητο όλους τους υπαλλήλους, μεταφέροντας όλες τις ευθύνες, σχεδόν για όλα, στους αγρότες. 
 Από την πληθώρα των ερωτημάτων (περίπου 9.000 καταγεγραμμένες κλήσεις έγιναν προς καθένα υπάλληλο του τηλεφωνικού κέντρου εξυπηρέτησης του ΟΠΕΚΕΠΕ) φαίνεται ότι το «εργαλείο δουλειάς») δεν είναι φιλικό (user friendly) για τον τελικό χρήστη. 
 Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ο Οργανισμός Πληρωμών & Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού & Εγγυήσεων και την Τρίτη, 23/2/2016, σε μια από τις πάμπολλες ενημερώσεις, επτά συμπολίτες προσπάθησαν να κατανοήσουν τη λογική του «σταυρόλεξου» που ονομάστηκε Αίτηση Βασικής Ενίσχυσης ΑΒΕ πίσω από το οποίο κρύβονται επιμελώς πολιτικές, όχι κατ’ ανάγκη φιλοαγροτικές, αλλά σίγουρα φιλογραφειοκρατικές. 
 Ο εξαίρετος κ. Ηλίας Καλατζής (2108802000), όσο πιο απλά μπορούσε, μας έκανε περιήγηση στην Α-Β του σταυρολέξου και στα περίεργα αρκτικόλεξα, όπως ΔΒΕ (Δικαιώματα Βασικής Ενίσχυσης), ΜΑΔ (Μοναδιαία Αξία Δικαιωμάτων), ΑΜΑΔ (Αρχική Μοναδιαία Αξία Δικαιωμάτων), αλφαριθμητικά στοιχεία (!!!), ψηφιοποίηση, επιλέξιμη γη, ΑΠΠΔ (Ατομική Πράξη Προσδιορισμού Δικαιωμάτων) HA (10 στρέμματα) και πολλά, πολλά ακόμα. 
  Μερικά από αυτά που με πολλή ευχάριστη διάθεση εξήγησε ο κ. Η. Καλατζής ή/και καταλάβαμε όσοι ήμασταν στις 23/2/2016 στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ήτανε: 
 1. Περίπου 720.000 άτομα δικαιούνται βασική ενίσχυση 
 2. Η ενιαία ενίσχυση πέρυσι μοίρασε σε δάφορα άτομα περίπου 2,1 δις ευρώ 
 3. Φέτος η βασική ενίσχυση μοίρασε 1,1 δις ευρώ και το «Πρασίνισμα» θα μοιράσει ακόμα 48% ακριβώς της βασικής ενίσχυσης, αν όλα πάνε καλά. 
 4. Δηλαδή πέρυσι από την ΕΕ δόθησαν στην Ελλάδα 2,1 δις € και φέτος όταν πληρωθεί και το «πρασίνισμα» θα δοθούν συνολικά 1,63 δις €. Δηλαδή μείωση 22,4 %! … 
 5. Τις ΑΒΕ τις συμπληρώνουμε σε φορείς, πληρώνοντας ενώ αυτοί οι φορείς έχουν ήδη εισπράξει μερικά δεκάδες εκατομμύρια από την ΕΕ για να κάνουν αυτήν τη δουλειά. 
 6. Οι υπάλληλοι των φορέων που συμπληρώνουν την ΑΒΕ στο ΟΣΔΕ είναι απλοί «αιτησιογράφοι». Δεν είναι «σύμβουλοι» των αγροτών. Δεν είναι σε θέση να συμβουλέψουν. Απλά συμπληρώνουν ότι τους πει ο/η αγρότης. 
 7. Εάν έχεις δικαιώματα για 30 στρέμματα και καλλιεργείς 30 στρέμματα, είναι εντάξει. 
 8. Αν έχεις δικαιώματα για 30 στρέμματα και καλλιεργείς 40 στρέμματα, θα πάρεις δικαιώματα για τα 30 στρέμματα (δεν κερδίζεις δηλαδή 10 στρέμματα). 
 9. Αν έχεις δηλώσει ότι αιτείσαι μέρισμα από το εθνικό απόθεμα και έχεις δικαιώματα για 30 στρέμματα αλλά καλλιεργείς 40, τότε ίσως σου δοθούν δικαιώματα από το εθνικό απόθεμα, εάν μοιράσει κάτι το εθνικό απόθεμα. 
 10. Εάν δεν έχεις δηλώσει ότι αιτείσαι μέρισμα από το εθνικό απόθεμα και έχεις δικαίωμα για 30 στρέμματα αλλά καλλιεργείς 40, τότε ΔΕΝ θα σου δοθούν δικαιώματα από το εθνικό απόθεμα, διότι απλά δεν ζήτησες. 
  11. Αν έχεις δικαιώματα για 30 στρέμματα και καλλιεργείς 20 στρέμματα, θα πάρεις μόνο για τα 20 στρέμματα. 
  12. Προς το μέσο όρο αξίας κάθε ζώνης, θα τείνουν σιγά-σιγά όλες οι μοναδιαίες αξίες δικαιωμάτων. 
 13. Οι εισπράξαντες περισσότερα από όσα δίνει το γινόμενο του μέσου όρου κάθε ζώνης επί τα ενεργοποιηθέντα στρέμματα, το πολύ-πολύ να χάσουν μέχρι 30% από όσα έπαιρναν. Αυτό το περίεργο όριο είναι χαριστικό προς τα λεγόμενα ιστορικά δικαιώματα και ιδιαιτέρως χαριστικό-ψηφοθηρικό προς το 66% των σημερινών αγροτών, που είναι άνω των 55 ετών. 
 14. Φαίνεται ότι τα «δικαιώματα» μοιραζόντουσαν παλαιότερα με αδιαφανείς, άδικες και άνισες μεθοδεύσεις, όπως γράφτηκε στο facebook (κα. Δήμητρα Χαλκιά, πρώην πολιτική ηγεσία του ΟΠΕΚΕΠΕ). 
15. Η αρχική μοναδιαία αξία είναι ένα κλάσμα όπου στον αριθμητή μπαίνει το γινόμενο ενός συντελεστή του 2013 (πάντα μικρότερου από το ένα) επί τα χρήματα που εισέπραξε ένα άτομο το 2014, με παρονομαστή τις επιλέξιμες γαίες του 2015. Αν κάποιο από τα «2013», «2014», 2015» είναι μηδέν-0, δεν παίρνει ο αγρότης ΤΙΠΟΤΕ… 
16. Οι περισσότεροι αγρότες δεν πήραν αντίγραφο της αίτησης βασικής ενίσχυσης, διότι οι φορείς ζητούσαν επιπλέον 20€ για το αντίγραφο της ΑΒΕ. Έτσι σήμερα οι περισσότεροι αγρότες δεν ξέρουν τι ακριβώς υποβάλανε. 
17. Η συνήθης διαδικασία μπροστά στο κομπιούτερ του υπαλλήλου του φορέα είναι «έχεις καμιά αλλαγή;». Η συνήθης απάντηση είναι «Όχι». Και περνά αβασάνιστα ότι όλη η ζωή, ίσως και το μέλλον του αγρότη, περνά μέσα από «μια κόλλα χαρτί» ή μια αίτηση βασικής ενίσχυσης στο κομπιούτερ. Προφανώς χρειάζεται περισσότερη διαδικασία ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των αγροτών από τον ΟΠΕΚΕΠΕ για αυτό το «εργαλείο», που χαράσσει βαθειά την επαγγελματική εξέλιξη και ζωή του αγρότη. 
18. Η πολυπλοκότητα «σταυρόλεξο) της αίτησης βασικής ενίσχυσης και οι εξυπηρετούμενες πολιτικές (εμφανείς ή υποκρυπτόμενες) θα ήταν πολύ αποτελεσματικότερες, αν α) οι υπολογισμοί όλοι γίνονταν από μηδενική βάση (χωρίς ιστορικά προηγούμενα λάθη), όπως πολύ σωστά ακούστηκε για άλλα αγροτικά θέματα τελευταία, β) συνεκτιμώνταν και ενσωματώνονταν στις πολιτικές τα σημαντικά προβλήματα του αγροτικού τομέα, όπως i) προώθηση της αντιστροφής της ηλικιακής σύνθεσης των επαγγελματιών αγροτών, ii) αποτελεσματική σύνδεση της αγροτικής έρευνας, της αγροτικής εκπαίδευσης και των γεωργικών εφαρμογών με την παραγωγή, iii) εξασφάλιση της αυτάρκειας των Ελλήνων με την ισχυρή θεσμοθέτηση των χρήσεων γης και των χρήσεων νερού, δηλαδή των μέσων παραγωγής και πολλά άλλα. 
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ανοικτός και ανταποκρίνεται σε κάθε αίτημα ενημέρωσης, όπως μας είπε ο κ. Η. Καλατζής, με απλή κλήση στο τηλεφωνικό κέντρο 210 8802000. 

Διαβάστε περισσότερα...

Αναμένεται εντός των ημερών η ΚΥΑ για την κλωστική κάνναβη -Τεχνικά στοιχεία για την καλλιέργειά της.

(Όλα τα τεχνικά στοιχεία για την καλλιέργεια της κάνναβης προέρχονται από σχετικό άρθρο του Καθηγητή Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας, κ. Χρήστου Αυγουλά) 

 Στις αρχές Φεβρουαρίου 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερώτησή τους προς τους συναρμόδιους υπουργούς ζητούν εξηγήσεις για την κυβερνητική αδράνεια όσον αφορά την έκδοση της υπουργικής απόφασης για την καλλιέργεια βιομηχανικής/κλωστικής κάνναβης, καθώς και για την ιατρική χρήση της. Αν δεν επρόκειτο για απόσπασμα από ερώτηση βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί κριτική για την άνευ προηγουμένου καθυστέρηση που συνοδεύει την -από το 2013- νομοθετημένη καλλιέργειά της και παραμένει κενό γράμμα έκτοτε, καθώς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δεν εκδίδει τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση, ώστε να ξεμπλοκάρει τη διαδικασία. Όμως οι βουλευτές προχωρούν ένα βήμα παραπέρα και ζητούν τη νομιμοποίηση της κάνναβης και για ιατρικούς και φαρμακευτικούς λόγους, καθώς τα διεθνή ερευνητικά δεδομένα την καθιστούν ως ένα αναντικατάστατο φάρμακο για μια σειρά από ασθένειες. Όπως ήταν φυσικό η είδηση προκάλεσε πολλά και ποικίλα σχόλια και συνειρμούς αφού η καλλιέργεια της κάνναβης, καλώς ή κακώς, έχει "φορτωθεί" με ένα πλήθος από ταμπού, προκαταλήψεις και στερεότυπα. Στο παρακάτω άρθρο θα εξετάσουμε το θέμα από καθαρά τεχνική σκοπιά και θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τι είναι η κλωστική κάνναβη, και πώς καλλιεργείται. Επιπροσθέτως θεωρούμε ότι το θέμα είναι και για έναν δεύτερο λόγο επίκαιρο, αφού όπως πληροφορούμαστε, τις αμέσως επόμενες μέρες επίκειται η υπογραφή της πολυαναμενόμενης ΚΥΑ, που θα δώσει το σήμα για την έναρξη των φυτεύσεων. 

 Νομικό πλαίσιο: Η καλλιέργεια της κάνναβης ήταν απαγορευμένη στην Ελλάδα με τους διάφορους νόμους περί ναρκωτικών, μέχρι το 2013. Με το Ν. 4139/2013 αίρεται η απαγόρευση για τις ποικιλίες εκείνες του είδους Cannabis sativa οι οποίες περιέχουν THC (τετρα-υδρο-κανναβινόλη) σε ποσοστό μικρότερο από 0,2%. Όπως αναφέρει όμως το σχετικό άρθρο "Με κοινή απόφαση των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Δικαιοσύνης, Διαφάνεις και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις καλλιέργειας των ποικιλιών κάνναβης του είδους Cannabis Sativa L, οι έλεγχοι τήρησης των όρων και προϋποθέσεων και κάθε σχετικό θέμα". Τέτοια ΚΥΑ δεν έχει εκδοθεί ακόμα, με αποτέλεσμα η καλλιέργεια της κάνναβης να είναι ακόμα "μετέωρη". Να σημειώσουμε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση η καλλιέργεια της κλωστικής (βιομηχανικής) κάνναβης επιτρέπεται ήδη από το 1990. 
 Ιστορικά στοιχεία: Η κάνναβη (Cannabis sativa) είναι φυτό γνωστό στον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων. Ήδη γύρω στο 2800 π.Χ. χρησιμοποιούνταν στην Κίνα για την κατασκευή υφασμάτων, ενώ κατά το 1.400 π.Χ. τη χρησιμοποιούσαν στην Περσία ως φάρμακο. Από την αρχαιότητα μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα η κάνναβη καλλιεργείτο σε μεγάλη σχετική έκταση στην Ευρώπη, γιατί αποτελούσε τη μοναδική ύλη για την κατασκευή σχοινιών. 
 Στην Ελλάδα, η καλλιέργεια για την παραγωγή ινών χρονολογείται από το 1935 (στα εδάφη της τέως λίμνης Γιαννιτσών, κυρίως για την καταστροφή των ζιζανίων, αφού είναι φυτό αποπνικτικό των ζιζανίων), ενώ μέχρι το μέσον της δεκαετίας του 1970 στην περιοχή της Κωπαΐδας καλλιεργούνταν περίπου 2.000 στρέμματα καννάβεως, με τα κανναβοστελέχη να χρησιμοποιούνται για κατασκευή μοριοσανίδων (νοβοπάν). Λίγα χρόνια πριν η καλλιεργούμενη με κάνναβη έκταση στην Κωπαΐδα έφτανε και τα 5.000 στρέμματα. 
 Από την αρχαιότητα επίσης είναι γνωστές οι ιδιότητες της ρητίνης που παράγεται στα βράκτεια φύλλα του φυτού ως ναρκωτικού (χασίς) με ψυχότροπες και ευφορικές ιδιότητες.  
 Το ...δίλλημα:Το πρόβλημα πάντα ήταν η δυνατότητα καλλιέργειας της κάνναβης για παραγωγή ινών χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος παραλαβής και ρητινών, από τις οποίες παράγεται η ναρκωτική ουσία «χασίς». Και τούτο γιατί τα φυτά της κάνναβης είναι από τη φύση τους δίοικα, δηλαδή άλλα είναι τα αρσενικά άτομα και άλλα τα θηλυκά, με τη δυνατότητα παραγωγής ρητινών να την έχουν μόνο τα θηλυκά φυτά, τα οποία εκκρίνουν τις ρητίνες από αδενώδεις τρίχες που βρίσκονται μόνο στα βράκτεια φύλλα και στους κολεούς της θηλυκής ταξιανθίας. Ο σχηματισμός και η έκκριση ρητίνης αρχίζει μετά την άνθηση του θηλυκού φυτού και μεγιστοποιείται λίγο πριν την ωρίμανση του σπόρου. 
  Το Εργαστήριο Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών διαθέτει πλούσια εμπειρία γύρω από την καλλιέργεια της κάνναβης, αφού ασχολήθηκε για πολλά χρόνια ερευνητικά με το φυτό, ήδη από τη δεκαετία του 1950. Η ερευνητική προσπάθεια του Εργαστηρίου είχε δύο βασικούς στόχους: 
 α) την επιβεβαίωση ή μη της παλαιάς θεωρίας ότι υπάρχουν δύο είδη κάνναβης, η κοινή, κατάλληλη για παραγωγή ινών και η ινδική, κατάλληλη για παραγωγή χασίς και 
 β) την προσπάθεια δημιουργίας ποικιλιών κάνναβης, κατάλληλων για παραγωγή ινών και σπόρου, που δεν θα μπορούσαν όμως να παράγουν ρητίνες. 
 Ο δεύτερος στόχος δεν κατέστη τότε δυνατός παρά το εκτεταμένο πρόγραμμα διασταυρώσεων το οποίο διεξήγαγε το Εργαστήριο, μεταξύ ποικιλιών κάνναβης απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Σε κάποιες περιπτώσεις συνέβη και το αντίθετο, δηλαδή δημιουργήθηκαν ποικιλίες πλουσιότερες σε παραγωγή ρητινών. 
 Κατά την επιμελημένη και ενδελεχή διερεύνηση του πρώτου στόχου από το Εργαστήριο Γεωργίας, βρέθηκαν μορφολογικές διαφορές μεταξύ των θεωρούμενων δύο διαφορετικών ειδών κάνναβης, κοινής και ινδικής, διαφορές όμως που ούτε σταθερές ήταν ούτε κληρονομούνταν. Γι’ αυτό και το συμπέρασμα ήταν ότι δεν υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη κάνναβης, αλλά μόνο ένα είδος, το Cannabis sativa, η κοινή κάνναβη, όλες οι ποικιλίες του οποίου παράγουν ρητίνες (τα θηλυκά φυτά).
 Καλλιεργούμενες ποικιλίες: Αυτά, τότε… Γιατί σήμερα, οι βελτιωτές των φυτών έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ποικιλίες κάνναβης με φυτά μόνοικα-δίκλινα, με μηδαμινή δυνατότητα παραγωγής ρητινών και περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη μικρότερη του 0,2%, όπως απαιτούν οι σχετικοί Κοινοτικοί Κανονισμοί, για να μπορεί να καλλιεργηθεί η κάνναβη για την παραγωγή ινών, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος και ο φόβος παραγωγής ρητινών. Οι ποικιλίες αυτές είναι γραμμένες στον κοινοτικό κατάλογο ποικιλιών και από αυτές είναι υποχρεωμένος να διαλέξει ο παραγωγός για να καλλιεργήσει. Με βάση τα παραπάνω, οι παλιές παραδοσιακές δίοικες ποικιλίες κάνναβης, με τη βοήθεια της κλασσικής γενετικής βελτίωσης των φυτών αντικαταστάθηκαν από ποικιλίες μόνοικες-δίκλινες (στο ίδιο φυτό και τα αρσενικά και τα θηλυκά άνθη, δηλαδή η αρσενική και η θηλυκή ταξιανθία, σε διαφορετικό όμως μέρος του φυτού), με πολύ μικρή δυνατότητα παραγωγής ρητινών. 
 Έχει αρχίσει επίσης να δημιουργείται ένας τρίτος τύπος ποικιλιών, γνωστός ως τύπος με κυριαρχία των θηλυκών, στον οποίο το 85-90% των φυτών θα είναι θηλυκά, χωρίς τη δυνατότητα παραγωγής ρητινών. Πιστεύεται, ότι οι ποικιλίες του τύπου αυτού θα είναι πιο αποδοτικές σε ίνες και σε σπόρο από αυτές που καλλιεργούνται σήμερα. 
 Οι ελληνικές ποικιλίες κάνναβης χάθηκαν, επειδή η καλλιέργεια απαγορεύτηκε εντελώς με νόμο το 1993, ενώ πριν επιτρεπόταν με ειδική άδεια που χορηγούσε ο υπουργός Γεωργίας, φυσικά για την παραγωγή ινών. Σήμερα, που η καλλιέργεια αρχίζει να επιτρέπεται πάλι, όπως ισχύει σε όλη την Ευρώπη, υπάρχει η υποχρέωση καλλιέργειας μόνο των ποικιλιών που ο καλλιεργητής μπορεί να αντλήσει από τον κοινοτικό κατάλογο. Κατά την καλλιέργεια των ποικιλιών αυτών και κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των φυτών είναι υποχρεωτική η δειγματοληπτική κατά διαστήματα μέτρηση της περιεκτικότητας των φυτών σε τετραϋδροκανναβινόλη, ώστε να διασφαλίζεται περιεκτικότητα μικρότερη του 0,2%. Η τετραϋδροκανναβινόλη είναι το αλκαλοειδές της κάνναβης, το υπεύθυνο για τον εθισμό και τις αρνητικές επιδράσεις που προκαλεί στον ανθρώπινο οργανισμό. Προσαρμοστικότητα: Η κάνναβη είναι ετήσιο φυτό, ανοιξιάτικης σποράς. Εάν το φυτό καλλιεργείται σε θερμές και όχι υγρές περιοχές, η καλλιέργεια πρωιμίζει, ενώ όταν το καλοκαίρι είναι βροχερό, ο βιολογικός κύκλος μεγαλώνει. Βέβαια, η διάρκεια του βιολογικού κύκλου εξαρτάται και από την ποικιλία. Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται για παραγωγή ινών έχουν βιολογικό κύκλο 60-90 ημερών και εκείνες που καλλιεργούνται για παραγωγή σπόρου 110-150 ημερών. 
 Η κάνναβη είναι φυτό μικρής ημέρας και προσαρμόζεται άριστα σε περιοχές όπου καλλιεργείται με επιτυχία ο αραβόσιτος. Οι καλύτερες θερμοκρασίες για την ανάπτυξή της είναι 25-28οC. Τα νεαρά φυτά αντέχουν ικανοποιητικά και σε θερμοκρασίες 2οC, η αντοχή τους όμως σε παγετό αμέσως μετά το φύτρωμα είναι μικρή. Όταν τα φυτά έχουν αναπτύξει και το τρίτο ζευγάρι των μόνιμων φύλλων αντέχουν και σε θερμοκρασίες -5οC για 4-5 ημέρες. Η βλάστηση των σπόρων μπορεί να γίνει και σε θερμοκρασίες -1οC. Σε ό,τι αφορά τις ανάγκες σε νερό, έχει υπολογισθεί ότι απαιτούνται 300-400 μ3 ανά στρέμμα για να ολοκληρωθεί με επιτυχία ο βιολογικός κύκλος του φυτού. 
 Τα καλύτερα εδάφη για την κάνναβη είναι τα βαθιά, γόνιμα, μέσης σύστασης που στραγγίζουν καλά και έχουν ουδέτερη ή ελαφρά αλκαλική αντίδραση. Άριστο pH εδάφους 7-7,5. Δεν ευδοκιμεί σε εδάφη φτωχά, με χαλίκια, ξηρά ή αλατούχα. Όσο μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε άργιλο έχει το έδαφος, τόσο μικρότερη είναι η παραγωγή σε ίνες. 
 Σε φυσιολογικές συνθήκες καλλιέργειας, το φυτό μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 3-5 μέτρα. 

 Η καλλιέργεια της κάνναβης βήμα-βήμα 
 Αμειψισπορά: Η κάνναβη μπορεί να ακολουθεί οποιαδήποτε καλλιέργεια, ευνοείται όμως αν σπαρθεί μετά από ψυχανθές, που αφήνει το έδαφος, πλούσιο σε άζωτο και οργανική ουσία. Σε αγρούς με πολλά ζιζάνια η κάνναβη πρέπει να τοποθετείται πρώτη στην αμειψισπορά, ως φυτό αποπνικτικό των ζιζανίων, όταν καλλιεργείται για παραγωγή ινών. Μετά τη συγκομιδή της κάνναβης, ο αγρός είναι τελείως καθαρός από ζιζάνια. Η κάνναβη καλό είναι να εντάσσεται γενικά σε τετραετείς αμειψισπορές. 
 Σπορά: Η κάνναβη σπέρνεται λίγο πριν από την εποχή σποράς του αραβοσίτου. Στη χώρα μας η σπορά μπορεί να κλιμακώνεται, ανάλογα με την περιοχή και το σκοπό καλλιέργειας, από τα μέσα Μαρτίου έως τις αρχές Μαΐου. Η πρώιμη σπορά πλεονεκτεί και είναι πιο αποδοτική από την όψιμη, γιατί εκμεταλλεύεται καλύτερα την υγρασία του εδάφους από τις χειμωνιάτικες βροχές, χρησιμοποιεί καλύτερα το νερό των ανοιξιάτικων βροχών και το φυτό αναπτύσσεται άριστα. Εάν η καλλιέργεια προορίζεται για παραγωγή ινών, οι γραμμές σποράς απέχουν 15-18 εκατ. και η ποσότητα σπόρου είναι 4-5 κιλά στο στρέμμα. Η άριστη πυκνότητα πληθυσμού είναι 200-250 φυτά ανά μ2. Εάν η καλλιέργεια προορίζεται για παραγωγή σπόρου, οι αποστάσεις των γραμμών είναι 50-60 εκατοστά και η ποσότητα σπόρου 1-2 κιλά το στρέμμα. Άριστη πυκνότητα πληθυσμού στην περίπτωση αυτή είναι 100-125 φυτά ανά μ2. Το συνηθισμένο βάθος σποράς είναι 2-4 εκατοστά. Για να είναι γρήγορο το φύτρωμα η σπορά γίνεται όταν η θερμοκρασία του εδάφους είναι 8-10οC, αν και ο σπόρος φυτρώνει και σε θερμοκρασίες 4-6οC. 
 Καταπολέμηση ζιζανίων: Η κάνναβη δεν έχει ανάγκη μηχανικής ή χημικής καταπολέμησης των ζιζανίων, αφού τα ανταγωνίζεται με πολύ μεγάλη επιτυχία. Εάν η κάνναβη σπαρθεί σε καλά στραγγιζόμενα, γόνιμα χωράφια και σε κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, θα φυτρώσει γρήγορα και σε 4-5 εβδομάδες μετά τη σπορά θα φτάσει σε ύψος τα 30 εκατοστά. Στο στάδιο αυτό θα έχει καλύψει το 90% του εδάφους, με πυκνότητα 200-250 φυτά το μ2 και σχεδόν όλα τα ζιζάνια θα αδυνατούν να αναπτυχθούν. 
 Λίπανση: Η κάνναβη είναι φυτό απαιτητικό επειδή αναπτύσσει σε σύντομο χρονικό διάστημα μεγάλη βιομάζα. Χρειάζεται λίπανση με κοπριά 2-3 τόνους ανά στρέμμα και ανόργανα λιπάσματα 9-14 κιλά Ν, 2-7 κιλά Ρ2Ο5 και 0-7 κιλά Κ2Ο ανά στρέμμα. Η υπερβολική λίπανση με άζωτο πρέπει να αποφεύγεται γιατί μειώνει την αντοχή των ινών, ενώ τα αργιλώδη εδάφη απαιτούν γενικά μικρότερες ποσότητες καλίου. Ο φωσφόρος αυξάνει το βάρος των στελεχών και δίδει ίνες πιο ανθεκτικές και πιο ελαστικές, ενώ αυξάνει την αντοχή του στελέχους στους ανέμους. Το κάλιο αυξάνει την ποσότητα και βελτιώνει την ποιότητα των ινών. Η έλλειψη καλίου προκαλεί αναστολή ανάπτυξης και εμφάνιση ερυθρών κηλίδων στα φύλλα. Γενικά, μπορεί να λεχθεί ότι η κάνναβη απαιτεί την ίδια λιπαντική μεταχείριση όπως ο αραβόσιτος ή το σιτάρι με μεγάλες αποδόσεις. 
 Άρδευση: Η κάνναβη είναι φυτό απαιτητικό σε νερό και γι’ αυτό πρέπει να αρδεύεται 2-4 φορές κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Για την παραγωγή σπόρου το 50% περίπου των αναγκών σε νερό είναι απαραίτητο στο στάδιο μεταξύ άνθησης και ωρίμανσης. Επίσης, η καλλιέργεια για παραγωγή ινών πρέπει να αρδεύεται εάν θέλουμε να έχουμε μεγάλη ποσότητα και υψηλή ποιότητα ινών. 
 Συγκομιδή – Αποθήκευση: Οι σύγχρονες καλλιέργειες κάνναβης για παραγωγή ινών παράγουν συγχρόνως και σημαντική ποσότητα σπόρου. Η συγκομιδή γίνεται με ειδικές χορτοκοπτικές - αλωνιστικές μηχανές όπου παραλαμβάνεται ο σπόρος και τα κανναβοστελέχη αφήνονται στον αγρό για να αποβληθεί η περίσσεια της υγρασίας. Μετά, με ειδικό συλλεκτικό αυτοδετικό μηχάνημα συλλέγονται τα στελέχη σε μεγάλες μπάλες και αποθηκεύονται στο υπόστεγο του καλλιεργητή μέχρι να έρθει η σειρά τους να μεταφερθούν στο εργοστάσιο προς επεξεργασία. Όταν η καλλιέργεια προορίζεται για παραγωγή σπόρου η συγκομιδή γίνεται όταν τα φύλλα και ο βλαστός κιτρινίσουν, και ο σπόρος έχει αρχίσει να σκληραίνει. Η συγκομιδή γίνεται με ειδικές θεριζοαλωνιστικές μηχανές. 
 Η απόδοση σε ξηρά στελέχη είναι περίπου 1 τόνος το στρέμμα και η απόδοση σε ίνες 80 με 100 κιλά. Σε σπόρο η απόδοση κυμαίνεται από 80-120 κιλά. Το κόστος της καλλιέργειας είναι σχετικά μικρό και η παραγωγή σχεδόν οικολογική. 
 Εχθροί και ασθένειες: Στη βιβλιογραφία αναφέρονται 50 περίπου εχθροί και παθογόνα (έντομα μύκητες, ιοί, βακτήρια, κ.λπ.). Εν τούτοις στην πράξη, η γρήγορη και εύρωστη ανάπτυξη επιτρέπουν στο φυτό να αντιμετωπίζει με επιτυχία τους εχθρούς και τις ασθένειες. Ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης των εχθρών και ασθενειών είναι η ένταξη της καλλιέργειας της κάνναβης σε τουλάχιστον 4ετή αμειψισπορά. 
 Χρησιμότητα και οικονομική σημασία: Οι παραγόμενες από τα στελέχη της κάνναβης ίνες χρησιμοποιούνται για την κατασκευή σπάγκων, σχοινιών, δικτύων, υφασμάτων για σάκους, για πανιά ιστιοφόρων και για το ειδικό για τη ραφή ενδυμασιών «κανναβάτσο». Οι ίνες ανώτερης ποιότητας προωθούνται στην υφασματουργία και την υφαντουργία, ενώ μεγάλο μέρος των υπόλοιπων ινών χρησιμοποιούνται από τη χαρτοβιομηχανία για παραγωγή χαρτιού ειδικής ποιότητας. Από ίνες κάνναβης κοντές, σπασμένες, κατώτερης ποιότητας, αποτελείται το «καννάβι» των υδραυλικών, που χρησιμοποιείται για τη σύνδεση των σωλήνων ύδρευσης. 
Οι ίνες της κάνναβης χρησιμοποιούνται ακόμα για την κατασκευή υλικών μόνωσης και υλικών οικοδομών. Κατασκευές από ίνες κάνναβης χρησιμοποιούνται και στη σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία, ως μονωτικό και στεγανωτικό επίστρωμα των θυρών των αυτοκινήτων. 
Η εντεριώνη των στελεχών της κάνναβης χρησιμοποιείται ως υλικό στρωμνής ζώων και ιδιαίτερα των αλόγων ιππασίας, γιατί είναι 12 φορές περισσότερο απορροφητική από το άχυρο του σιταριού, απαλή, καθόλου ερεθιστική, έχει μεγάλη διάρκεια χρησιμοποίησης, δεσμεύει την υγρασία και τις οσμές, και δεν ελκύει έντομα και τρωκτικά. Το υλικό αυτό, μετά τη χρησιμοποίησή του, αποτελεί ένα άριστο χουμικό-βελτιωτικό του εδάφους για ανθοκομικά φυτά και κηπευτικές καλλιέργειες. 
Από το λάδι της κάνναβης που χρησιμοποιείται κυρίως στη σαπωνοποιία και στη βερνικοποιία παρασκευάζεται και αλοιφή μαζί με γλυκερίνη, κατάλληλη για τις οπλές των αλόγων. 
Οι σπόροι της κάνναβης, που γενικά έχουν περιεκτικότητα σε λάδι 20-35%, χρησιμοποιούνται ακόμα για τη διατροφή των ωδικών πτηνών, ενώ παλιότερα στη φαρμακευτική.

Διαβάστε περισσότερα...